before I forget

złudzenia wiosennego deszczu.

 Jutro czeka mnie całodniowa eskapada na dni otwarte Uniwersytetu Wrocławskiego. Już jutro zmierzę sie z moją przyszłością. Jak narazie sama myśl o tym mnie przeraża.

Sytuacja u mnie się ustabilizowała. Odnalazłam spokój i ciszę, na nowo odszukałam siebie. Trudny okres za mną ale jeszcze trudniejszy dopiero przede mną, mam nadzieję że dam radę. Aż tak źle być chyba nie może, prawda..?

To dziwne i cholernie wkurzające ale pada dzisiaj u mnie śnieg. Jest zimno i ponuro i aż się nie chce wychodzić z domu. Wypiję kilka kubków herbaty, posidzę pod kocem i być może w końcu wezmę się z naukę.. Marne na to szanse, ale próbować zawsze można.

"Jak ćwiczyć pamięć, by umieć zapominać?"

"Można oczy zamknąć na rzeczywistość, ale nie na wspomnienia".

"Niektórym do szczęścia brakuje naprawdę jedynie szczęścia".

— Stanisław Jerzy Lec

Z głębi szuflady wyciągam wspomnienia jak czarodziej króliki z kapelusza.

spadły na mnie
złudzenia wiosennego deszczu
w kroplach z moich oczu

przebrzmiała cisza
zapomnianej samotności
uśpiony krzyk
i wrażenie niedopowiedzenia

bo nawet o wschodzie słońca
rosa jest cieplejsza
a łzy już mnie słone
głos rozchodzi sie pustką
ze świadomością
że żadna chwila go nie zmieni

bo szeptem się nie kłamie..